het kleine grote geluk

posted in: Column | 0

Soms vallen dingen gewoon plots op zijn plaats. De zorgen die je je jaren maakte en de donderwolken die boven je hoofd bleven dwalen drijven plots uiteen. De uitzichtloze situatie wordt er plots een met een toekomst en nog eentje met vrijheid ook. Het is gek wat dat met een mens kan doen. En wat het omgekeerde kan teweegbrengen en kapotmaken.

Mijn schulp en ik, wij leerden mekaar de laatste jaren zeer goed kennen. Goesting om weg te gaan? Nee joh, het weekend is al zo kort . Wegens een fantastisch slaappatroon en gebrek aan levenslust leefde ik constant op een tekort aan slaap en energie. Mensen? Nee, geen zin in.

Dan moet ik misschien weer vertellen dat ik vasthang in een job die ik enkel doe om aan het eind van de maand rond te komen. Of vragen ze weer eens of ik nu al een fucking rijbewijs heb, want zonder ben je klaarblijkelijk geen mens. Een optreden? Pfoe, al die drukte en dan moeten we nog helemaal tot ginder, nee bedankt. En ik heb hoofdpijn ook en mijn maag ligt ook al niet in de plooi. Ik heb vaak nee gezegd, en da’s een verdomde zonde.

En nu, nu vind ik geen weekend zonder activiteiten. Nu hoor ik oude vrienden en neem ik zelf initiatieven om dingen geregeld en gepland te krijgen. En ja, soms is het klote als die plannen niet uitdraaien, maar niks weegt op tegen de uren die je buiten je eigen kop doorbrengt. Waarin je communiceert met gelijkgestemden. Niks weegt op tegen die lach die door heel je lijf davert en klatert, als organische prozac.

Je voelt je glimlach door heel je gezicht trekken en elke spier ontspannen. Niks weegt op tegen de zon op je gezicht en de wind in de haren. Niks, maar dan ook niks haalt het van een van je favoriete artiesten zich kapot te zien werken, en de bassen in je ingewanden te voelen dansen. Niks is beter dan opnieuw letters zien dansen, zowel gelezen als zelfgeschreven.

Ik voelde het al bij de jaarwisseling, dit wordt het jaar van Julie. Een rijbewijs en een auto onder der poep en bovenop ga ik met bakken plezier werken. En al de rest, dat volgt wel, dat spreekt vanzelf.