gefilmd.

posted in: Column | 0

Er waren zo wat kriebels in de buik. En een lichte trilling in de benen. En het was vooral geen goed idee om mijn haar te kleuren vlak voor ik vertrok. En er was een klok die net iets te snel de minuten tikte en bijgevolg een gemiste trein. Er was mijn prachtige zomerkleedje, dat waaide in de zomerbries, onderweg naar de studio.

De mensen die me kennen, die weten dat ik camera’s en fototoestellen ontwijk en dat ge me lichtjes kunt zien wegkruipen als ik mijn eigen opgenomen stemgeluid waarneem. Maar, er was een wedstrijd die me vroeg wat films te kiezen en voor te stellen voor zo’n camera en natuurlijk evengoed ook met geluid. Ik ben niet te stoppen ben als ik aan het ratelen en tateren ben over films en series, dus MOEST ik het gewoon doen. Ik daag mezelf af en toe eens graag uit om iets te doen waarbij ik me niet 100% op mijn gemak voel. Om iets te doen, dat het stemmetje in mij liever niet zou doen. Bijgevolg schreef ik me in en gaf mijn films op, en vandaag was dan de filmdag.

Ik werd ontvangen in een prachtig gebouw met fantastisch interieur. Industrieel aanvoelende ruimtes, afgewerkt met designmeubelen die ik maar wat graag allemaal in mijn sjakos had gestoken. Eerst werden er wat korte shots genomen op het dak, waarna ik de make-up in mocht. Ik zat me daar even wat sterallures aan te meten, waarna het tijd was voor de echte opname.

De film die ik uiteindelijk heb voorgesteld is Almost Famous. Een film die me na aan het hart ligt, want IK WIL WILLIAM ZIJN! (Dit even ter zijde,  maar als ik een onbeperkte lijst had gekregen, denk ik dat ik Eternal Sunshine of the Spotless Mind had gekozen. Da’s de film, die voor mij een wereld van film opengooide, mijn liefde is daar ontstaan.) Er werden een paar vragen gesteld waar ik zo beknopt mogelijk op probeerde te reageren. (Again, zij die mij kennen weten hoe moeilijk het concept ‘beknopt’ voor mij is.) Daarna was het tijd voor wat zotte shots, waarover ik waarschijnlijk niet al te veel mag loslaten.
Nu, the point van dit verhaal, is dat ik eigenlijk, ergens, misschien toch wel zo een beetje het gevoel heb gekregen dat ik me niet hoef te beperken tot mijn lettertjes. Dat er mogelijk nog een andere weg is die ik kan inslaan. Dat ik dat toch wel graag deed en graag zou kunnen doen. En dat ik dat godverdomme blijkbaar nog niet eens zo slecht deed. Het smijt wat opties op de tafel, en dat, dat vind ik dik in orde. Dus binnenkort op Prime, ikke en Almost Famous! En nog zo’n vier andere films, ziet dat ge het niet mist!