Den Toren

posted in: Column | 0

De romboutstoren

Ondanks het feit dat ik tegenwoordig duchtig durf fulmineren over het (politie)beleid in mijn stad, zou ik mijn toren missen als ik er niet meer onder woonde. Sinds vandaag wonen we hier nu vier jaar. Vier jaren waarin ik niet eens besefte dat die toren een baken van ‘thuis’ aan het worden was.

Waar ik vroeger het Atomium als landmerk vlakbij huis zag, dat ik al van in de verte kon zien opdoemen met de boodschap dat ik bijna thuis was, is dat nu voor mij die toren in het midden van mijn stad. Ooit beklom ik zijn 538 lang niet altijd even stabiele treden.

Mijn enkels brandden van de inspanning, such as my body had never seen! Maar ik was wel fier toen ik eindelijk het uitzicht van de lichtjes van de toenmalige kerstmarkt van bovenaan kon aanschouwen. Ook een beetje last van mijn hoogtevrees, vrees ik, maar toch een overwinning op zichzelf.

Ik kan het niet laten om elke keer ik die toren zie, een foto te nemen van de lichtinval van de dag.

Elke dag in een grootstad leerde me het kleinschaligere van Mechelen meer te waarderen. Minder chaos, meer ademruimte. En elke dag wordt Mechelen een stukje kleurrijker met alle nieuwe zaken die de deuren openen. You guys, we hebben nu zelfs TWEE Indiërs en eentje ervan levert aan huis! All this glorious nan dipped in spices, ik kan er gewoon geen nee tegen zeggen!

Ook pasta aan huis is geen probleem meer sinds de Call Pizza en sinds ik de pastakaart van de Pizza Roma heb ontdekt. Nu, voor de beste pasta moet je wel bij de Al Parma passeren, nog een échte Italiaan met zeer schappelijke prijzen. Ter info, ook de vleesgerechten en pizza’s zijn er fantastisch en de ontvangst is er ALTIJD hartelijk.

Voor Oosters is er dan de Yamieyam, en in de zomer zijn ze altijd goed voor de cocktails op de Veemarkt, met de beste rum uit eigen kelder. En dan hebben we ook nog net de Stuffed* op de Grote Markt ontdekt, specialiteit gevulde patat (er schijnt er nog zo eentje te zijn, onder mijn toren ergens, goede vooruitzichten dus!), enorm vriendelijk bediend en duimen en vingers tot driemaal toe afgelekt. Om nog maar te zwijgen van Die Broederkes die altijd goed zijn voor een fingerlicking good fondue ervaring en geweldige authenticiteit.

En als we klaar zijn met eten kunnen we winkelen, en dan beginnen we vlakbij huis in de Onze-Lieve-Vrouwestraat. Toen we hier pas woonden was deze straat gewoon een straat waar je wel langs moest om bij het ‘echte werk’ te geraken. En nu beweeg ik me bijna niet meer verder, omdat the places to be zich hier gevestigd hebben.

De eerste stappen werden gezet door Lily, toen nog het kleinste winkeltje van Mechelen genoemd. Nog steeds dé etalage waar ik het vaakst kwijlend blijf hangen en ook vaak de kickstarter van een heleboel zalige projectjes, zoals de marktjes, rent-a-shop en nog heel veel eenmalig (?) leuks, zoals de lunch day die ze vorige week nog organiseerden.

Voornamelijk voor de kinders is er Ellebel+ en Rosemamuze waar kitch en camp tot kunst worden verheven en waar kleuren baas zijn. Ondertussen is de straat ook groen dankzij de komst van de Supergoods, allemaal ikweetniethoemooie ecologische hebbedingen, enig minpunt is dat mijn portefeuille nog net wat dieper zou moeten zijn om al deze dingen ook echt te kunnen hebben.

Een beetje verderop kan je dan voor je warme dranken naar de Kaffee-ine met de lekkerste koffie van het huis en een hot chocolate die echt to die for is.

Aan de overkant hebben we dan nu het nieuwe Stitch & co die mooi inspeelt op de nieuwe oude naaitrend met prachtstofjes en workshops voor jong en oud. En dan ben ik nog wat oude waarden vergeten, maar die kom je zeker ook tegen tijdens het flaneren.

En zo, zo kan ik nog uren doorgaan, maar kom gewoon eens langs in ons gezellig stadje en ontdek het gewoon zelf. Wie weet doet die toren u dan u ook wel iets, zo binnen een jaar of vier.

*De Stuffed is in tussentijd helaas gesloten. Kom terug, heerlijke carpaccio van rund met truffelolie :(

+Ook spijtig genoeg gestopt ondertussen.